Weblog (volledige lijst onderaan de pagina)
- Dinsdag 24 augustus 2010 – Poesje mauw
- Zondag 15 augustus 2010 - Thuis, een nieuw begin
- Zaterdag 14 augustus 2010 - Typisch Nederlands?
- Vrijdag 13 augustus 2010 - Toffe lui, die Belgen
- Donderdag 12 augustus 2010 - Geld
- Woensdag 11 augustus 2010 - We Dender-en voort
- Dinsdag 10 augustus 2010 - Een knal en nattigheid
| Zondag 25 juli 2010 - De geborgenheid en kracht van de herhaling |
| Written by Wielenopweg |
| zondag, 25 juli 2010 20:30 |
|
Dag 117 / Angoulême - Nanteuil en Vallée / 48 km Geschreven door Ellen Hoewel het liedjesrepertoire van papa en mama niet erg groot is, doen we wel aan verzoeknummertjes voor onze kleine meid. Fenna maakt zich niet zo druk om het beperkte aantal liedjes dat we voor haar kunnen zingen. Ze vraagt gewoon steeds om dezelfde liedjes, die wij dan braaf voor haar zingen. Voordat je klaar bent vraagt ze 'nog een keer?', waaraan we eindeloos voldoen. Sinds oma Pim jarig was, vraagt ze om 'opaoma zingen' of 'gloria zingen'. Een ander verzoeknummer is 'meisje zingen', we wisten eerst niet zo goed wat ze bedoelde. Het bleek 'slaap kindje slaap' te betekenen. Als het niet het goede liedje is horen we dat snel genoeg en blijkbaar was dit het juiste. Ook het liedje 'poesje mauw' is mateloos populair, zodanig dat het ons af en toe de neus uitkomt om het alwéér te zingen. Het is net of het plaatje blijft hangen. Maar het is een ander verhaal als je je dochter van bijna 2 jaar (over 4 daagjes is het zover) 'poesje mauw' helemaal zelf hoort zingen! Pieter-Bas had vanmorgen de primeur van de vanuit de fietskar zingende Fenna. Ik was net te laat om het te horen, ook heuvel op fiets ik langzamer. Maar vanmiddag, toen Fenna bij me achterop zat, heeft ze het ook voor mij gezongen. Wat een genot om haar met dat lieve meisjesstemmetje te horen zingen, daar smelt mijn hart van! Dat is de kracht van de herhaling. Zo leert onze kleine meid. Als je denkt dat alleen kinderen dol zijn op herhaling, heb je het mis. Niets is minder waar. Ook wij 'volwassenen' kunnen er wat van. Vanmiddag spreek ik een Nederlands stel dat de tent opbreekt. Ze komen hier elk jaar weer op deze camping. En blijkbaar is er dan ook altijd een Franse familie, die nu eens niet het bankje heeft opgeëist. Zelf ben ik ook niet vrij van de verslavende werking van herhaling. Toen ik voor mijn werk regelmatig met de trein reisde, stond ik altijd op dezelfde plek op het perron te wachten om in dezelfde wagon aan de zelfde kant van de trein te gaan zitten, bij dezelfde mensen. Blijkbaar zoeken mensen vaak het vertouwde en bekende weer op. Toch is het wel eens verfrissend om eens in een andere wagon te stappen, een andere route naar je werk te rijden of een andere vakantiebestemming te kiezen. Zo is onze reis wel iets heel anders dan anders, niet in het minst door de lange duur ervan. Er is enorm veel afwisseling onderweg. We slapen bijna elke dag op een andere plek. Elke dag fietsen we over wegen en door landschappen die we nooit eerder hebben gezien. Ook zijn er elke dag weer andere mensen die we zien en spreken. Toch zit er een grote factor herhaling in hetgeen we doen. We staan elke dag op om te gaan fietsen, drinken in de ochtend koffie en 's middags lunchen we, waarna we nog een stuk naar onze overnachtingsplek fietsen. Bij de koffie hebben we vaak zeer inspirerende gesprekken, zo ook weer vandaag. Het geeft ons energie en zin om door te gaan naar ons reisdoel: thuis. Als tegenwicht voor alle veranderingen die we elke dag tegenkomen is het voor Fenna, maar ook voor ons, belangrijk steeds weer ons eigen plekje te creëren. Dat is een zich dagelijks herhalend ritueeltje dat ons rust en geborgenheid geeft. Dat werkt erg goed. De dag van Fenna sluiten we altijd af met praten over wat we vandaag hebben meegemaakt, liedjes zingen en knuffelen. Het slaapritueel wordt afgesloten met een kus. Natuurlijk verloopt het niet altijd volgens ons plan. Nadat Pieter-Bas Fenna naar bed heeft gebracht, zitten we lachend op de bank naast de tent (ja, wij hebben er ook eentje in beslag genomen) te luisteren hoe Fenna in de tent haar tentje en vervolgens de grote tent open ritst. Blijkbaar is ze nog klaarwakker en vindt ze het allemaal veel te gezellig. Dat betekent nogmaals het bedritueel herhalen en haar nog wat extra tijd geven. Ook dat is de kracht en de geborgenheid van de herhaling. Logboek Vandaag gefietst - 48 kilometer Totaal gefietst - 5286 kilometer Voorgaande nacht geslapen in - hotel Etap Het weer - licht bewolkt en zonnig |
Ankie
In januari 2005 had ik een oogzenuwontsteking, maar die ging gewoon weer over. En ik was wel altijd moe, maar dat weet ik aan stress op het werk en later aan het hartinfarct van mijn man en alles wat daarbij kwam kijken.
Lonneke
Ik ben Lonneke, 28 jaar, en ik heb MS. Poeh, dat staat even zwart op wit zo. Ben er nog steeds niet helemaal aan gewend dat de term Multiple Sclerose en ik bij elkaar horen.