Woensdag 21 juli 2010 - Nachtelijke (on)rust

Written by Wielenopweg

woensdag 21 juli 2010 19:32

Dag 113 / Pissos - Cadillac / 66 km
Geschreven door Ellen

Iedereen weet dat je voldoende slaap nodig hebt om goed te kunnen functioneren. Nu we elke dag fietsen merken we dat des te meer. We hebben het echt nodig om goed en genoeg te slapen, anders vallen de fietskilometers wel erg zwaar. Meestal lukt dat ook prima, maar soms hebben we pech. Afgelopen nacht hadden we dubbel pech wat de nachtelijke rust betreft.

We zijn gisteren op de camping wel in een erg bijzonder gezelschap beland. Een Ierse familie had een kwart van de camping in beslag genomen. Een stuk of vijf enorme tandemaster caravans, ideaal voor permanente vakanties, stonden in elkaars nabijheid opgesteld. Bij onze aankomst zochten we vooral naar een fijne schaduwplek, zodat Fenna lekker in haar zwembadje kon poedelen. Dat is prima gelukt, maar we stonden wel erg dicht bij de Ierse familie.

Later die dag blijkt al dat de familie, zowel de kinderen als de volwassenen, erg luidruchtig is. Jammer genoeg hebben ze twee dingen die Fenna razend interessant vindt: een loopfietsje (dat aan een mep- en knijpgraag jongetje van anderhalf toebehoort) en een jong hondje. Dat Fenna het fietsje even had geleend toen de kinderen binnen waren, werd ons niet in dank afgenomen. Op verontwaardigde toon werd het fietsje door de mama van de anderhalf jaar jonge peuter teruggevraagd. We hebben Fenna vervolgens een paar keer bij deze gezellige familie weg moeten plukken, omdat ze op het fietsje wilde en omdat het hondje geaaid moest worden. Het fietsje heeft ze niet meer mogen berijden, het roodharige eigenaartje was nogal bezitterig. Fenna heeft nog wel het hondje mogen aaien, maar ik had niet zo'n behoefte om er rond te blijven hangen. Dat leidde natuurlijk tot een gefrustreerde huilbui van Fenna. Gelukkig bood de baby van andere campinggasten uitkomst om Fenna weer tot rust te brengen.

Eindelijk was het ons gelukt eens echt lekker op tijd in ons bed te liggen. Maar slapen ho maar. De rolschaatsende dochters van de Ierse familie hadden het toiletgebouw uitgekozen om te spelen. Dat ging vergezeld van slaande deuren en gegil zoals alleen meisjes dat kunnen. Rond Dat 22.30 uur werd het kabaal de meiden verruild door gerommel in de verte. Gespannen luisterde ik of het onweer was en of het dichterbij kwam. Ik had weinig trek in nog zo'n donderbui over ons heen, zoals we in Castrojeriz hebben gehad (zie weblog 9 juli 2010). Inderdaad was het onweer en langzaam kwam het dichterbij. Voor de zekerheid heeft Pieter-Bas de tent nog eens extra vastgezet en nog wat spullen uit de fietskar gehaald. Ook de regenjassen waren binnen handbereik, voor het geval we in het toiletgebouw zouden gaan schuilen.

Rond 23.00 uur arriveerde de onweersbui boven onze hoofden en boven ons tentje. Ondertussen regende het ook hard. Ik maakte me enorm druk en voelde me niet bepaald op mijn gemak. De nachtelijke donderbui in Castrojeriz heeft kennelijk zijn sporen nagelaten. Het is sowieso al geen prettige situatie, om met onweer en enorme regen in je tentje te zitten. Het flitste en donderde behoorlijk, maar bereikte gelukkig niet het geluidsniveau van de bui in Castrojeriz. Wel was ik daar steeds bang voor. Blijkbaar zo erg, dat ik er vreselijk misselijk van werd en bijna moest overgeven. Ik zat al in de voortent, gelukkig was het op dat moment wat rustiger en ook nagenoeg droog. Pieter-Bas raadde me aan buiten even een rondje te lopen om een frisse neus te halen. Dat heb ik gedaan, maar buiten was de atmosfeer een beetje raar. Het was hartstikke benauwd en statisch buiten, mijn haar plakte op mijn hoofd. Even later begon het weer te regenen en maakten we ons op voor de volgende onweerssessie. Na dit donderend geweld zijn we eindelijk in slaap gevallen, het was al ruim na middernacht.

Midden in de nacht werden we wakker van de derde onweersbui die over ons heen trok. Gelukkig was ik te slaperig om me al te druk te maken en sliep Fenna ook weer door deze bui heen. Het zal niet verbazen dat we in al deze nachtelijke onrust veel te weinig hebben geslapen. Vannacht slapen we maar weer eens in een stenen gebouw, eens kijken wat dat voor onze nachtrust kan betekenen.

Logboek

Vandaag gefietst - 66 kilometer
Totaal gefietst - 5075 kilometer
Voorgaande nacht geslapen in - onze tent op camping L'Arriu
Het weer - bewolkt en regenachtig, aangename temperatuur

WIELENOPWEG

Weblog (volledige lijst onderaan de pagina)

Eerdere weblog-artikelen