Taartjes en tevreden tranen
Zondag 12 sep 2010
Huizen
geschreven door Ellen
Zoals elk project, heeft ook Wielenopweg een begin en een eind. Ruim anderhalf jaar zijn wij met hart en ziel met Wielenopweg bezig geweest. We hebben in vier en een halve maand een fantastische reis gemaakt. Op eigen kracht hebben we fietsend, samen met onze lieve Fenna, 6445 kilometers afgelegd. Vandaag is de dag waarop we onze inzamelingsactie voor Stichting MS-Anders hebben beëindigd. Net als ons vertrek eind maart van dit jaar, wilden we ook de afsluiting niet stilletjes voorbij laten gaan. We waren dan ook verheugd te merken dat velen gehoor gaven aan onze uitnodiging voor ons terugkeer(poffie)feestje.
Ik zal niet alle namen hier opschrijven, maar een paar bijzondere gasten wil ik toch wel noemen. Allereerst verraste Jan Ravesloot, die in Spanje woont (zie de weblogs 25 en 26 mei 2010) ons ontzettend met zijn aanwezigheid. Pieter-Bas, ik en Jan hielden het niet droog! Speciaal voor ons afsluitende feestje is hij naar Nederland gereisd. Hij wilde erbij zijn. Voor hem was het ook de afsluiting van zijn actie. De lezers van onze weblogs weten waar we het over hebben… Tot op de dag van vandaag heeft Jan geen druppel wijn meer gedronken. Misschien bevalt het hem wel! Jan heeft met zijn actie € 2.000 ingezameld en daarmee een fantastische bijdrage geleverd aan het bereikte eindtotaal.
Andere bijzondere gasten waren Aad en Anja, waarover ik schreef in mijn weblog van 29 juli 2010, op de verjaardag van Fenna. Andermaal hielden we het niet droog. We bewaren wederzijdse goede herinneringen aan onze fijne ontmoetingen onderweg en dat verbindt ons. Het onderweg zijn, we zijn er allemaal aan verslingerd en zullen dat wel tot in het oneindige blijven doen. Ook Vera en Greet (zie weblog 1 juli 2010) weten dan waar we het over hebben. Bij ons weerzien op deze druilerige zondagochtend herkennen we bij elkaar hoe moeilijk het aan anderen is uit te leggen hoe dat nou is, om voor een langere periode onderweg te zijn op de fiets. Aan de glimmende oogjes meen ik te kunnen zien dat dit niet de laatste fietstocht van Vera zal zijn.
Een van onze trouwste volgers, Marian Bongers-Pastoors, zelf ook MS-patient, was ook aanwezig. Zij schreef onderweg regelmatig in ons gastenboek en heeft me toevertrouwd dat ze zich moest inhouden dat niet elke dag te doen. Nog steeds mist ze onze dagelijkse weblogs. Fenna werd door haar verblijd met een poezenknuffeltje, het lievelingsdier van Marian. Een column van haar hand is op onze website te lezen.
Tenslotte wil ik mijn zus noemen. Saskia belde me gisteravond op dat ze, in tegenstelling tot eerdere berichten, toch zou komen. De afgelopen weken ging het niet zo fantastisch met haar. Ze heeft weer een schub gehad met een bijbehorende terugval. Een prednisonkuur van 5 ochtenden in het ziekenhuis moest daar verbetering in brengen en het lijkt erop dat het een goede uitwerking heeft. Het was fijn mijn zus vast te kunnen houden op deze speciale dag.
Met deze bijzondere gasten, vrienden en familie hebben wij de afsluiting van Wielenopweg gevierd. Iedereen liet zich de meegebrachte huisgemaakte (arretjes)cake, boterkoek en ander lekkers goed smaken. Pieter-Bas had een prachtige fotopresentatie in elkaar gezet. Bij het zien van de foto’s begon het bij mij alweer te kriebelen… Wat een prachtige reis hebben we met zijn drietjes gemaakt. De mooie herinneringen dragen we voor altijd met ons mee. En mochten we toch wat vergeten, dan hoeven we alleen maar naar de foto’s te kijken of onze weblogs te lezen. Ik verheug me nu al op de lange winteravonden…
Het einde van onze fietstocht en het einde van onze actie voor Stichting MS-Anders is door Irma de Jong op een prachtige wijze symbolisch verbonden. De binnenbanden van onze fietsen en de fietskar, die zoveel kilometers hebben afgelegd, zijn door de creatieve inspanningen van Irma getransformeerd tot vier elegante halssieraden. Deze halssieraden zijn vandaag geveild ten behoeve van Stichting MS-Anders. De opbrengst van de actie is verder nog opgehoogd met de verkoopopbrengst van de door mijn moeder, Dieuwke van Vliet, gemaakte pentekeningen. Zij werd geïnspireerd door één van de foto’s van onze aankomst in Santiago de Compostela.
Om 12 uur sloot de veiling en kon de eindstand van onze inzamelingsactie worden berekend. Trots en dankbaar hebben wij de cheque met daarop het fantastische bedrag van € 15.399,32 aan Katja Vledder, directeur van de stichting, overhandigd. We hebben onze doelstelling ruimschoots gehaald!
Het is lastig voor te stellen dat ons mooie project, waar we zo van genoten hebben en waar zoveel lieve mensen bij betrokken waren, na anderhalf jaar ten einde is gekomen. Het voelt alsof je een goede vriend vaarwel zegt. Maar het voelt ook goed. Met een tevreden traan kijken we terug en vol verwachting richten we onze blik voorwaarts. We gaan ons wijden aan nieuwe dingen, houd ons maar in de gaten!