Dinsdag 24 augustus 2010

Dinsdag 24 augustus 2010 – Poesje mauw

Written by Wielenopweg

Tuesday, 24 August 2010 20:40

*Huizen*

geschreven door Ellen

Wat een prachtige reis hebben we gemaakt en wat is het toch lastig daar
afscheid van te nemen. Ruim twee weken zitten er tussen onze terugkeer en
het moment dat we weer aan het werk gaan. Dat is maar goed ook. Het is erg
prettig dat onze hoofden langzamerhand weer daar landen waar onze lijven
zijn. Ook kunnen we in deze weken nog een beetje uitfietsen. Dat is wel
nodig, de spiertjes moeten wel aan het werk blijven, anders gaan ze
protesteren.

Vorige week hebben we twee rondritjes gemaakt van 44 kilometer. Tijdens onze
fietstochtjes geniet ik van het kletsen en zingen met Fenna, zoals we dat
ook onderweg deden. Het grapje van Fenna die ‘nog meer zeeeeeeeep!’ roept,
waarop ik heel hard ‘neeeeeeee!’ terugroep wordt dan ook weer uit de kast
gehaald. Schaterlachend zitten we op de fiets. Dan zijn we weer een beetje
onderweg. Het zijn zulke heerlijke momenten met onze kleine meid. Toch is
zo’n klein rondje anders en niet vergelijkbaar met de tocht die achter ons
ligt. Ik word er af en toe nog wat weemoedig van dat het ten einde is.

Onze lieve katjes zijn inmiddels ook weer thuis. Zondag vierden we de
verjaardag van Aat, waar onze twee schatten van katten tijdens onze
afwezigheid liefdevol zijn verzorgd. Het zal wel wat stil zijn voor Aat, zo
zonder de katjes aan zijn zijde op de bank. We hebben afgesproken dat hij
altijd langs mag komen om ze even lekker te knuffelen. Op de terugweg zitten
de katjes naast Fenna op de achterbank van onze auto. Als Pieter-Bas het
gaspedaal iets te hard (130) indrukt, klinkt er een klaaglijk miauw achter
ons. Laat hij de snelheid teruglopen tot 110 km/u, dan is er niets aan de
hand. Handig waarschuwingssysteem, waar we verder maar geen gebruik van
zullen maken.

Ondertussen vindt Fenna het wel grappig dat de poezen af en toe miauw zeggen
en vraagt ze natuurlijk om ‘nog meer miauw’. We raden haar aan ‘poesje mauw’
voor ze te zingen, misschien laten de katjes zich dan wel weer horen. Na
enige keren het ons bekende liedje te zingen, valt Fenna in slaap. Is ook
voor de katjes wel lekker rustig.

Als we om half 9 thuis komen, leg ik Fenna half slapend in bed en denk dat
ze zo verder slaapt. Mis. Het is natuurlijk veel te opwindend voor onze
kleine meid dat de poesjes weer thuis zijn. Ze moet en zal naar ‘benele’ om
ze te zien en te aaien. De tweede poging om haar te slapen te leggen mislukt
ook jammerlijk en we gaan maar weer met haar naar beneden. De derde poging
tot slapen slaagt pas om 23.00 uur. Na enig protest valt ze dan toch in
slaap, nadat ik haar meermalen heb verteld dat de poesjes er morgen ook zijn
en overmorgen ook en daarna ook.

De vertrouwdheid van de rondscharrelende, slapende, etende, miauwende,
knuffelkatjes voelt goed. We komen steeds meer thuis, maar we zullen er
alles aan doen om het nagenieten van onze bijzondere reis zo lang mogelijk
te rekken!

WIELENOPWEG